در قسمت اول مقاله معاهدات مالکیت ادبی و هنری، با سه معاهده در این حوزه آشنا شدیم. در این مقاله می‌خواهیم سایر معاهدات مالکیت ادبی و هنری را با هم بررسی کنیم.

معاهدات جهانی در خصوص مالکیت ادبی و هنری

کنوانسیون روم برای حمایت از اجراکنندگان تولیدکنندگان صفحات موسیقی و سازمان های پخش رادیویی تلویزیونی

 در سال ۱۹۶۱ موافقت نامه ای برای حمایت از حقوق مجاور یا حقوق وابسته به حق معلمان حقوق مجریان و تولیدکنندگان فروگرام و شرکتهای پخش با حمایت مشترک سازمان بین‌المللی کار یونسکو و سازمان جهانی مالکیت فکری در رم به تصویب رسید. این کنوانسیون مربوط به حقوق مرتبط در بحث کپی رایت بوده که از حقوق مولفان و تولیدکنندگان به خوبی دفاع به عمل می آورد.

 کنوانسیون ژنو برای حمایت از تولیدکنندگان صفحات صوتی در برابر تکثیر و نسخه برداری غیر مجاز صفحات صوتی آنها

 بر اساس این کنوانسیون در سال ۱۹۷۱ در ژنو به تصویب رسید، هر کشور عضو باید از تولید کنندگان صفحات صوتی که تابع کشور عضو دیگری است در برابر نسخه برداری بدون اجازه و رضایت تولید کننده در برابر واردات چنین نسخه هایی  هرگاه واردات یا ساخت نسخه ها به منظور توزیع به عموم باشد و در برابر توزیع چنین نسخه هایی به عموم، حمایت کند. حمایت مزبور می‌تواند از طریق ضمانت‌های اجرایی که در قوانین مربوط به کپی را یا منع رقابت ناعادلانه یا قوانین خاص در نظر گرفته شده به عمل آید.

مالکیت ادبی و هنری در کنوانسیون بروکسل مربوط به توزیع سیگنال های حامل برنامه که با ماهواره مخابره می شوند

 بر اساس این کنوانسیون که در سال ۱۹۷۴ در بروکسل به تصویب رسید، هر کشور عضو متعهد شود که تدابیر لازم و کافی اتخاذ کند تا از توزیع غیر مجاز سیگنال های حامل برنامه که در داخل یا از قلمرو آن کشور با ماهواره مخابره می شوند جلوگیری شود. توزیع وقتی غیر مجاز تلقی می‌شود که سازمانی که در مورد محتوای برنامه صلاحیت اخذ تصمیم داشته آن را اجازه نداده باشد این تعهد در مورد سازمان‌هایی صادق است که تابعیت یک کشور متعاهد را دارند. با این حال در مواردی که توزیع سیگنال ها از طریق یک ماهواره پخش مستقیم صورت گرفته باشد مفاد کنوانسیون صادق نخواهد بود.


علامت برای حق مالکیت ادبی و هنری

 معاهده صفحات صوتی و اجراهای سازمان جهانی مالکیت معنوی

 این معاهده که دارای ۳۳ ماده است در سال ۱۹۹۶ به تصویب رسید و دو گروه را در بر می‌گیرد:

اول_ اجراکنندگان(performers) مانند هنرپیشه‌ها، خوانندگان و نوازندگان.

دوم_ تولیدکنندگان صفحات صوتی مانند اشخاص حقیقی یا حقوقی که به سفارش یا دستور آنها صفحات صوتی ضبط می‌شود.

 این معاهده در رابطه با اجرا کنندگان چهار قصه نمادین به شرح زیر را برای اجرای که در صفحات صوتی ضبط شدند تفویض می کند:

اول_ حق تکثیر (right of reproduction): یعنی صدور اجازه تکثیر مستقیم یا غیرمستقیم صفحه صوتی به هر شکل یا روش.

دوم_ حق توزیع(right of distribution):  یعنی صدور اجازه در اختیار عموم قرار دادن نسخه اصلی و ثانی صفحه صوتی از طریق فروش یا سایر صور انتقال مالکیت.

سوم_  حق اجاره (right of rental):  یعنی حق صدور اجازه اجاره نسخه اصلی و ثانی صفحه صوتی به صورت تجاری به عموم، طبق قوانین داخلی کشور های عضو.

چهارم_ حق در اختیار سایرین قراردادن اجراها( right of making available of fixed performance): یعنی حق صدور اجازه در اختیارمون قرار دادن هر نوع اجرای موجود در یک صفحه صوتی از طریق فروش یا دیگر روش های انتقال مالکیت، درخواست های اینترنتی نیز در این محدوده قرار می گیرد.